
Sis messos,180 díes desde que hem faltes i sa ferida segueix oberta tenc es cor sagnant desde el primer día i no atura, els records de tots els anys pasats junts están cada vegada mes vius, encara tenc el tacte de la teva pell en las mans i l’aroma del teu cos dintra meu, cada día i cada nit tenc el pensament ple de tú, han passat sis mesos i a’lhora sembla que ahir mateix estavas aquí, tot esta igual a casa com si fosis a tornar de un moment a unaltra se que no será així peró no puc fer de menys , tant de temps junts no s’esborra en tan poc temps.
1 comentario:
Poco a poco querido Agustí. Tantos años de alegrías y penas mezcladas no se pueden dejar atrás en un suspiro. LA PENA (CON MAYÚSCULAS) tapa a tantas y tantas alegrías vividas unidos. Lola bien sabía de penalidades y sufrimientos, y, esta serenidad ante el dolor, es quizá el mensaje claro que nos has dejado tras su inesperada partida.
Un beso para ella y uno todavía más cariñoso para ti.
Pepe
Publicar un comentario